امام على - عليه السّلام - مىفرمايد : 7 - « الدّعاء ترس المؤمن و متى تكثر قرع الباب يفتح لك » . يعنى : « دعا ، سپر مؤمن است ، اگر باب رحمت الهى را زياد بكوبى ( و نااميد نشوى ، عاقبت ) آن در ، به رويت گشوده خواهد شد » . امام جعفر بن محمد صادق - عليه السّلام - فرمود : 8 - « الدّعاء انفذ من السّنان الحديد » . يعنى : « دعا از سر نيزهء آهنى ، برّنده‌تر و نافذتر است » . امام موسى بن جعفر - عليه السّلام - فرمود : 9 - « انّ الدّعاء يردّ ما قدّر و ما لم يقدّر . قال : قلت : و ما قد قدّر فقد عرفته فما لم يقدّر ؟ قال : حتّى لا يكون » . يعنى : « دعا ، هم آنچه مقدّر شده و هم آنچه مقدّر نشده ، هر دو را بر مىگرداند و سبب تغييرش مىشود . راوى ( يعنى عمر بن يزيد ) مىگويد ، گفتم : آنچه مقدّر شده ، معيّن و معلوم است كه دعا موجب تغييرش مىشود ، اما آنچه مقدّر نشده ، چطور ؟ فرمود : دعا موجب مىشود كه اصلا مقدّر نشود » . و نيز آن حضرت فرمود : 10 - « عليكم بالدّعاء فانّ الدّعاء و الطّلب الى اللَّه تعالى يردّ البلاء و قد قدّر و قضي فلم يبق الّا إمضاؤه فاذا دعى اللَّه و سئل صرفه صرفه » . يعنى : « دعا كنيد ، چون دعا و طلب كردن از خداوند تعالى ، بلا را دفع مىكند حتّى اگر مقدّر شده و بدان حكم گرديده و بجز اجرايش چيزى نمانده باشد ، در اين صورت اگر از خدا بخواهيد كه آن را برگرداند ، برمىگرداند » . زرارة از امام محمد باقر - عليه السّلام - نقل مىكند كه فرمود : 11 - « الا ادلّكم على شيء لم يستثن فيه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ؟ قلت : بلى ، قال : الدّعاء يردّ القضاء و قد ابرم ابراما - و ضمّ اصابعه - » .